Przemysł kinematograficzny, fonograficzny, moim zdaniem, przeżywają teraz swoisty kryzys. Nie mówię tutaj o kryzysie finansowym, zmniejszeniu ilości produkowanych filmów czy piosenek. W tej kwestii z roku na rok jest coraz lepiej. Jednak jakość tego wszystkiego jest po prostu dramatycznie niska. Oczywiście, nie mam na myśli efektów specjalnych, skomplikowanych technologii, które na człowieku z XX wieku zrobiłyby piorunujące wrażenie. Chodzi mi bardziej o scenariusz, teksty piosenek, które są kiepskie, wręcz tandetne. Ciśnie mi się na usta słowo „kicz”. Ten sam problem zaczął dotykać świata gier komputerowych. Lubię sobie pograć na komputerze i nie widzę w tym nic złego, ale ostatnimi czasy po prostu nie ma w co pograć. Bardzo rzadko zdarza się perełka, która wyróżnia się spośród tłumu identycznych pozycji. Takim skarbem był Dead Space, a ten artykuł będzie recenzją jego kontynuacji - Dead Space 2. Jeżeli ktoś kompletnie nie interesuje się tą dziedziną rozrywki to może odpuścić sobie ten artykuł. Jak ktoś ma w planach zagrać w DS2 to też nie polecam czytania tego artykułu, bo będę tutaj odsłaniał wiele sekretów tej gry oraz taka osoba może się niepotrzebnie zrazić do tej gry.. A wszystkich pozostałych zapraszam do pierwszej recenzji gry komputerowej na moim blogu ;)
